Początek dwudziestego pierwszego wieku wita nas w sposób wydawać by się mogło wyjątkowy i odmienny na tle naszych dotychczasowych doświadczeń. Przede wszystkim w globalnej perspektywie stajemy przed wyzwaniem wędrówki ludów, owej drogi spragnionych stabilizacji ku nowemu światu, w oczekiwaniu kroczących, światu, który rozwiąże ich wszystkie problemy. To nieuniknione doświadczenie staje się udziałem człowieka nowoczesnego, który nie jest już tylko otoczony weberowskim nieubłaganym porządkiem kapitalistycznym, prawnym i biurokratycznym determinującym jego życie, nie rozumiejącym ważkości stojących przed nim wyzwań, wyjaśniającym rzeczywistość za pomocą ograniczonego do wyspecjalizowanego i ograniczonego do jednej dziedziny nauki języka. Człowiek współczesny w swojej świadomości nieubłaganej konieczności, z pokorą, ale i zdecydowaniem, staje wobec otaczających go wyzwań. Rzeczywistość nowoczesności nie powinna determinować jedynie leku, obawy i w konsekwencji rezygnacji z jej opisu, eliminować odwagi stanięcia tu i teraz wobec egzystencjalnego chaosu, chociażby poprzez próbę podjęcia diagnozy, skonfrontowania się z modernitas, stygmatem i wyzwaniem naszego czasu. Może jako ludzkość dotykamy, na wyjątkową skalę, powszechnego przecież jak nigdy dotąd poczucia, owego modernitas, którego odmienność w perspektywie wcześniejszych dziejów, wynika z pewnością z procesów globalizacyjnych, które nasze doświadczenie, czynią poczuciem ogólnoludzkim.
Aktualności przedstawionej powyżej rzeczywistości społecznej trudno odmówić racji, stanowi ona bowiem punkt wyjścia do zadawania aktualnych wciąż pytań w obszarach istotnych dla kreatorów toruńskich konferencyjnych spotkań: o kierunek polityki karnej, formułowanie zasad funkcjonowania instytucji penitencjarnych, w tym pytania o sposoby wykorzystywania nowych technologii w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, transformację formuł oddziaływań probacyjnych i zaangażowania społeczeństwa w wykonywanie orzeczeń sądowych. To także zamysł nad prewencją i profilaktyką, który wraz z wcześniej postawionymi pytaniami, stanowi o aktualności toruńskich spotkań. Zarysowane obszary konferencyjnej dyskusji w konfrontacji z doświadczeniami nowej rzeczywistości społecznej, ale w skali mikro, także doświadczeniami nowelizacji prawa karnego w Polsce, otwierają przed prawnikami, kryminologami, penologami, pedagogami resocjalizacyjnymi, terapeutami, etykami oraz praktykami z kraju i zza granicy, przestrzeń do wymiany poglądów, dyskusji i sporów w duchu opisywanym przez J. Haindta w Prawym Umyśle.Kolejna kwietniowa toruńska konferencja z cyklu Za kurtyna resocjalizacji, kreuje wyjątkowe warunki dla zapoznania się z aktualnym stanem namysłu nad resocjalizacyjną rzeczywistością.
Kontakt z organizatorem: resocjalizacja@umk.pl
